caruso’ya dair…
gözleri neşeyle parlayan kız, teni soluk dalgın bakışlı çocuğa, işaret ederek onu gösteriyor. bir karabatak.. dalıyor nerden çıkacağı belirsiz..
karabatak dalar.. çocuk dalar..
susar kız.
çocuğun mum ışığı kadar titrek bakışları kıza döner, mühürlenmiş dudaklarından zor duyulur o sözler dökülür…
seni çok seviyorum çok, çok fazla biliyorsun. artık bir zincir ki damarların içindeki kanı eriten biliyorsun.
çocuktaki mum bakışları yaratmak için Yaratan,
bir kız suretine bürünmüş incelik gönderir/ya da incelikli bir ruha bir bakışı-görüşü,oya gibi işlemek ister.
fotoğraf mükemmeldir.
bir gün çocuk da bu fotoğrafı sevecek ve teşekkür edecektir.
hayatın sırları çözülüp özü ortaya çıktığında,gidenler ve kalanlar değil..hep olanlar açığa çıkacak…
bilgelik kendini tamamlasın diye çeşitli suretler insanın içine işler sonra hayat siler..kalp siler …bilgelik kalır.
Comment by buz — November 21, 2007 @ 7:29 am